dolcegattina
Dolcegattina
pasja
koty
kociaki
warunki
kontakt
hodowla kotów seszelskich, orientalnych i syjamskich
nowości
nagrody
mioty
opowieści
galeria
 
aktualizacja 2016-11-02
 

HISTORIA RASY

Historia rasy kotów orientalnych jest ściśle związana z historią rasy kotów syjamskich. Syjamy zostały sprowadzone do Europy w drugiej połowie XIX w. z Syjamu (dzisiejsza Tajlandia). Prace nad otrzymaniem kotów o eksterierze dzisiejszych kotów orientalnych rozpoczęto w latach 50 ubiegłego stulecia. Hodowcy z Wielkiej Brytanii chcieli uzyskać kota o budowie i charakterze syjama, lecz o szerszej gamie kolorystycznej i zabarwieniu całego ciała, nie tylko części dystalnych, czyli znaczeń point. Ponadto przywiązywano uwagę do tego, aby kolor oczu kota był intensywnie zielony. Za prekursora tych działań uważa się Barona von Ullman, właściciela hodowli Roofspringer.

Niagara Dolcegattina - kot orientalny

Pierwsze koty orientalne otrzymano z połączenia kota domowego krótkowłosego z syjamem, a nastepnie kota rosyjskiego z syjamem. Koty domowe krótkowłose biorące udział w programie charakreryzowało jasnobrązowe zabarwienie futra oraz zielone oczy.

W latach 60 ubiegłego wieku hodowcy amerykańscy, zafascynowani efektami hodowlanymi hodowców brytyjskich, także rozpoczęli prace nad otrzymaniem kota orientalnego. W hodowli kojarzono syjamy z kotami domowymi oraz abisyńczykami. W 1972r., Peter i Vicky Markstein (hodowla Petmark) przybyli do Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu syjamów do hodowli i wyprowadzenia nowych linii hodowlanych.

W 1972 Cat Fancier's Association (CFA) uznało rasę kotów orientalnych krótkowłosych OSH (oriental shorthair). W 1977 rasa ta otrzymała status pełnego uznania.

Koty orientalne długowłose pojawiły się w latach 70 ubiegłego stulecia przez połączenie kota orientalnego z kotem balijskim.

FIFe uznało rasę kotów orientalnych w 1972 roku. Uznano koty jednobarwne, w odmianach gładkich i pręgowanych. Dopiero w 2005 roku uznano koty orientalne z białym. Na początku 2006 roku uznano koty seszelskie - koty syjamskie z domieszką bieli, czyli bikolory, arlekiny i vany, będące potomkami kotów syjamskich i orientalnych bikolorów. Od 1 stycznia tego roku (2007) FIFe uznałow kategorii IV peterboldy - koty o podobnej budowie ciała, charakteryzujące się jednak brakiem okrywy włosowej.

Standart rasy uległ modyfikacjom, podobnie jak standart rasy kota syjamskiego.

Celem hodowli jest otrzymanie kota smukłego, szczupłego, dobrze umięśnionego, niezwykle eleganckiego.

Pierwsze koty orientalne były masywniejsze, głowa była okrągła z małymi, wysoko osadzonymi uszami. Kształt oka był okrągły, otwarty. Wynikało to nie tylko z ówczesnego standartu kota syjamskiego, ale również z faktu łączenia syjamów z kotami domowymi i kotami rosyjskimi. Dopiero selekcja w hodowli i odpowiedni dobór osobnikow pozwoliły na zmainy w wyglądzie kota orientalnego.

Modyfikacje standartu rasy mają na celu wydobycie tych cech rasy, które są najbardziej charakterystyczne. Kot ekstremalnie długi, smukły, którego każdy ruch sprawia wrażenie, że mamy do czynienia z baletmistrzem lub primabaleriną, może być tylko kotem orientalnym.

 

kot orientalny

artykuł "Historia rasy" - miesięcznik "Kot" nr 3/2007
za zgodą autora: Anny Rosiak - Pitch Black
Dziękujemy.

 

arystokracja wschodu   historia rasy   kody ems   typy osobowości orientów

 

 

 

facebook   bloger   youtube   google plus Rufi
do góry
Joanna Pawlaczyk ©